Rys historyczny:
Kościół pod wezwaniem świętej Jadwigi Śląskiej w Bolkowie
Powstanie świątyni jest datowane, według profesora Olgierda Czernera, na lata 1248 – 1252. Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z roku 1298, kiedy to biskup wrocławski Tomasz II patronką świątyni uczynił księżnę Jadwigę Śląską, kanonizowaną w 1267 roku. Kościół parafialny pod wezwaniem świętej Jadwigi Śląskiej jest usytuowany w górnej części Rynku. Jako budulca użyto czerwonego oraz żółto zielonkawego piaskowca. Zbudowany został jako gotycki, na planie krzyża greckiego [ równoramiennego ], którego ramiona tworzyły: nawa, transept i prezbiterium. W XIV wieku dobudowano od strony północnej nawę boczną, a także połączono pomieszczenie pod wieżą z transeptem.
W zewnętrzną wschodnią ścianę prezbiterium , a także w wewnętrzne ściany kruchty, zostały wbudowane siedemnastowieczne nagrobki. Szczyt północnej kruchty zdobiły 3 gotyckie kamienne rzeźby przedstawiające Matkę Boską z Dzieciątkiem, św. Katarzynę Aleksandryjską i świętą Barbarę. Po ostatniej – 2006 rok – konserwacji zostały umieszczone wewnątrz kościoła.
Przed wieżą od zachodu stoi figura św. Jana Nepomucena z 1724 roku.
Wnętrze:
Ambona barokowa z 1619 roku – ufundowana przez wrocławskiego kupca Andreasa Bodensteina, którego żona pochodziła z Bolkowa. Obok ambony wspornik z XIII wieku , który tworzą trzy męskie głowy o indywidualny wyrazie twarzy.
W 1730 roku na zlecenie. 43. opat krzeszowski Innocenty Fritsch zlecił wykonanie kościelnych ławek.
– Ołtarz główny
W centrum: figura NMP z Dzieciątkiem na lewym ręku, w prawej ręce – berło.
Po prawicy NMP – figura świętej Jadwigi Śląskiej w stroju książęcym; atrybuty: model klasztoru trzebnickiego oraz figurka NMP.
Po lewicy NMP – figura świętego Marcina z Tours w stroju biskupim; atrybut: gęś.
– Ołtarz północny – Ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa.
W centrum: figura Jezusa z sercem gorejącym Po prawicy: figura świętej Teresy z Avila w stroju karmelitańskim; atrybuty: księga oraz promieniejące serce.
Po lewicy: figura świętego Józefa; atrybut – lilia.
– Ołtarz południowy – Ołtarz świętej Jadwigi Śląskiej
W centrum: obraz świętej Jadwigi Śląskiej w stroju książęcym; atrybuty: model klasztoru trzebnickiego oraz figurka NMP.
Po prawicy: figura świętej Elżbiety z Turyngii, księżniczki węgierskiej, siostrzenicy świętej, w stroju książęcym; atrybut: róże zawinięte w połę płaszcza książęcego.
Po lewicy: figura nieznanego świętego w habicie kapucyńskim; atrybuty: krzyż oraz model kościoła.
Budowę tego ołtarza zlecił w 1734 roku 44. opat krzeszowski Benedykt II Seidel. Wówczas był to Ołtarz Matki Bożej Wspomożycielki.
Stacje Drogi Krzyżowej pochodzą z 1893 roku.
Prospekt organowy datowany jest na 1895 rok.
Na szczególną uwagę zasługują następujące detale architektoniczne:
* niezwykle bogata i niepowtarzalna dekoracja roślinna głowic kolumn
* zworniki przedstawiające świętą Jadwigę Śląską, jej męża , ich czterech wnuków oraz herby Piastów linii świdnicko – jaworsko – ziębickiej
* fragment fresku z XIV wieku umieszczonego nad wejściem do zakrystii
Niepowtarzalne detale architektoniczne wymagają szczegółowego studium.